อาร์เจนติน่าดินแดนแห่งเงินและการส่งออก

ประเทศอาร์เจนติน่า (Argentina) ตั้งอยู่ในทวีปอเมริกาใต้มีพรมแดนติดต่อกับประเทศโบลิเวีย,บราซิล,ชิลี,ปารากวัยและ
อุรุกวัย อาร์เจนติน่าคือประเทศที่มีที่ตั้งอยู่ใกล้กับขั้วโลกใต้หรือทวีปแอนตารก์ติกามากที่สุด อาร์เจนติน่ามีพื้นที่ประมาณ 3.8 ล้านตารางกิโลเมตร โดยพื้นที่ประมาณ 2.8 ล้านตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ในทวีป อเมริกาใต้ และที่เหลือตั้งอยู่ในทวีปแอนตารก์ติกาและหมู่เกาะแอนตากร์ติกาทางใต้ มีเขตแดนติดต่อกับมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งมีความยาวเท่ากับ 5,177 กิโลเมตร ประเทศอาร์เจนติน่ามี 23 จังหวัด ในแต่ละจังหวัดมีอำนาจในการบริหารจัดการ และเลือกตั้ง ผู้บริหารเอง ซึ่งตรงกับรัฐธรรมนูญอันเป็นกฎหมายสูงสุดในการปกครองประเทศ เมืองที่สำคัญที่สุดของอาร์เจนติน่าคือกรุงบัวโนสไอเรสซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ , Rosario, La Plata, Mendoza, San Miguel de และ Salta ก็เป็นเมืองที่มีความสำคัญเช่นกัน

ชื่อของประเทศอาร์เจนติน่ามาจากคำภาษาลาติน “Argentum” แปลว่า เงิน (โลหะ) ซึ่งก็หมายความว่า ”ดินแดนแห่งเงิน” คำว่าดินแดนแห่งเงินนั้นมีจุดกำเนิดมากผู้บุกเบิกชาวสเปนยุคแรกที่ได้เดินทางมาถึง“de la plata“ และได้พบกับชนเผ่าพื้นเมืองที่นิยมสวมใส่เครื่องประดับตกแต่งกายที่ทำจากเงิน จำนวนประชากรของอาร์เจนติน่ามีประมาณ 38 ล้านคน และประมาณครึ่งหนึ่งของจำนวนประชากรนี้อาศัยอยู่ใน เมืองหลวงและปริมลฑล ชนส่วนใหญ่ของประเทศประมาณ 95 % มีเชื้อสายมาจากชาวยุโรป โดยเฉพาะเชื้อสายอิตาเลียน และสแปนิช ชนเผ่าพื้นเมืองเช่น Chiriguanos, Mapuches, Matacos และ Tobas มีประมาณ 0.5% ของประชากรทั้งหมด ภาษาราชการของอาร์เจนติน่าคือภาษาสเปน ส่วนภาษาที่สองคือภาษาอังกฤษ

ประเทศอาร์เจนติน่าเป็นหนึ่งในประเทศผู้ผลิต สินค้าธัญพืช เนื้อสัตว์ และเมล็ดพืชที่มีน้ำมันให้แก่ตลาดโลก นอกจากนั้นยังผลิตและส่งออกผลไม้ ไวน์ ฝ้าย ปลา ปลาหมึกและกุ้งอีกด้วย นอกจากนี้ประเทศอาร์เจนติน่ายังได้พัฒนาจนเป็นผู้เชี่ยวชาญ ในการผลิตเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์เพื่อการทดลอง และยังได้ ส่งออกไปยังประเทศอื่นๆ อาทิเช่น อียิปต์ แอลจีเรีย โมร็อคโค และออสเตรเลีย ประเทศอาร์เจนติน่ามีทรัพยากรปิโตรเลียมเพียงพอเลี้ยงตัวเองได้ มีการใช้ทรัพยากรแก็สในอุตสาหกรรม และ ครัวเรือนกันอย่างแพร่หลาย เป็นประเทศที่มีจำนวนยานพาหนะ ที่ใช้แก็สเป็นเชื้อเพลิงสูงที่สุด และมีอุตสาหกรรม ผลิตเครื่องจักรขนาดใหญ่ สำหรับอุปกรณ์เครื่องมือแปลงระบบเครื่องยนต์ และสถานีแก็ส

ประเทศอาร์เจนติน่าเป็นหนึ่งในสมาชิกประเทศกลุ่ม MERCOSUR อันประกอบด้วยบราซิล ปารากวัย อุรุกวัย และเวเนซุเอล่า โครงการการร่วมมือนี้เกิดขึ้นจากผลของสนธิสัญญา Asuncion ที่ลงนามในปี 1992 เป็นโครงการที่มี จุดมุ่งหมายเพื่อสร้างตลาดเดียวโดยมีพิกัดภาษีเดียว และนอกจากนี้ยังได้ลงนามข้อตกลงการค้าเสรี ร่วมกับชิลี โบลิเวีย และประเทศแถบเทือกเขาแอนดีสอีกด้วย

by noeliadiaco

Argentina

สัดส่วนการส่งออกประกอบด้วย สินค้าจากภาคอุตสาหกรรม (MOI) 30 % จากภาคเกษตรกรรมและปศุสัตว์ (MOA) 33 % วัตถุดิบ (PP) 20 % และเชื้อเพลิง 17 % สินค้าส่งออกที่สำคัญของอาร์เจนติน่าได้แก่ เมล็ดพืชที่มีน้ำมัน แร่ทองแดง ผลไม้สด ธัญพืช เนื้อสัตว์ ปลา ผลิตภัณฑ์ จากนม เครื่องดื่ม เคมีภัณฑ์ วัสดุจากพลาสติก โลหะต่างๆ และอุปกรณ์ที่ใช้ในยานพาหนะ (เครื่องยนต์) น้ำมันและเชื้อเพลิง บราซิลเป็นตลาดส่งออกหลักของอาร์เจนติน่า โดยมีมูลค่าการส่งออกนับเป็น 16 % ของมูลค่าการส่งออกทั้งหมด สหรัฐอเมริกาและชิลีมีมูลค่าการส่งออก ประเทศละ 11 % สหภาพยุโรป 20 % และจีน 8 % นอกจากนั้นบราซิลยังเป็นประเทศคู่ค้าสำคัญของอาร์เจนติน่า โดยอาร์เจนติน่ามีมูลค่าการนำเข้าจากบราซิล เป็นจำนวน 36 % ตามมาด้วยสหรัฐอเมริกา 14 % และจีน 8 % สินค้านำเข้าได้แก่ เครื่องจักรกลขนาดใหญ่ (บทความนี้มาจาก eThaiTrade.com) เครื่องจักร เครื่องจักรแปรรูป ชิ้นส่วนและอุปกรณ์สำหรับภาคอุตสาหกรรม

สินค้าส่งออกของไทยไปทั่วโลกมูลค่ามากเป็นสามเท่าของมูลค่าสินค้าส่งออกของอาร์เจนติน่าที่ส่งไปขายทั่วโลก การส่งออกของอาร์เจนติน่าเริ่มพัฒนามากขึ้นเป็น 494 ล้านเหรียญสหรัฐ เนื่องจากไทยได้เพิ่ม การผลิตเนื้อสัตว์เช่นเนื้อไก่, เนื้อหมูและเนื้อวัวจึงต้องการนำเข้าอาหารสัตว์จากอาร์เจนติน่า ซึ่งเป็นอาหารจำพวก
โปรตีนที่มาจากเมล็ดพืช สินค้าส่งออกของอาร์เจนติน่าที่สำคัญ มาจากผลิตผลทางการเกษตรเช่นถั่วเหลือง, น้ำมันถั่วเหลือง, หนังสัตว์, เนื้อสัตว์, ไวน์, อาหารทะเล, เคมีภัณฑ์, ยาและสินค้าหัตถกรรม สินค้าส่งออกของอาร์เจนติน่าที่กล่าวมานี้ทำให้ เกิดการพัฒนาเศรษฐกิจ ในบางประเภทเช่นอาหารสัตว์และผลิตภัณฑ์จากหนังสัตว์

สินค้าส่งออกไทยเป็นตัวแทนความก้าวหน้าทางอุตสาหกรรมของประเทศอาทิเช่นชิ้นส่วนอะไหล่รถยนต์, เครื่องปรับอากาศ, อุปกรณ์อิเลกทรอนิกส์, ผลิตภัณฑ์จากยางพารา, อาหารทะเลสำเร็จรูปและเครื่องแต่งกาย การค้าขายระหว่างสองประเทศนี้ยังถือว่าต่ำมากเมื่อเทียบกับการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ เปอร์เซ็นการส่งออกและนำเข้าระหว่างสองประเทศที่กล่าวมาข้างต้นแสดงให้เห็นว่ามีหนทางอีกยาวไกล ในการพัฒนาด้านการค้าและการลงทุน

[1]