โลจิสติกส์กับการส่งออก ตอนที่ 1

ปัจจุบันเรามีการแข่งขันกับประเทศคู่ค้ามากมายตามแต่ละทวีป ทำให้หลายประเทศหันมาบริหารต้นทุนสินค้ากันมากขึ้น โลจิสติกส์เป็นส่วนหนึ่งของปัญหาเรื่องของการส่งออก เพราะโลจิสติกส์คือต้นทุนการขนส่งของประเทศ มีการควบคุมถึงวัตถุดิบ ค่าระวาง พิธีศุลกากร โรงเก็บสินค้าเป็นต้น แต่หากไม่ต้องการที่จะสูญเสียต้นทุนไปกับเรื่องเหล่านี้ จักต้องทำการขนส่งสินค้าไปยังผู้บริโภคให้เร็วที่สุด สูญเสียน้อยที่สุด

เรื่องของศุลกากรทั้งนำเข้า – ส่งออกจะต้องรวดเร็ว และยังจะต้องส่งสินค้าตรงเวลาอีกด้วย ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่เราจะต้องเร่งพัฒนาระบบขนส่งสินค้า การเชื่อมต่อการขนส่งแต่ละชนิดให้มากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นทางรถไฟ หรือทางน้ำ  เราจะต้องขยายเส้นทางการกระจายสินค้า เพื่อให้สินค้าถึงมือผู้บริโภคอย่างรวเร็ว เพราะหากดูจากการวัดประสิทธิภาพระบบโลจิสติกส์ในประเทศต่าง ๆ พบว่าระบบโลจิสติกส์ของประเทศไทยมีอัตราการสูญเสียสูงถึง 19.37 % ของ GDP แต่ญี่ปุ่นอยู่ในทวีปเอเชียเหมือนกัน และพื้นที่ยังเป็นเกาะ แต่กลับมีการเสียต้นทุน 10.5% ของ GDP สิงคโปร์ สุญเสียเพียง 7%  ปัจจัยที่ได้นำมาเป็นตัวชี้วัดออกมานี้ได้แก่ โครงสร้างพื้นฐานการส่งสินค้า พิธีทางศุลกากร ขีดความสามารถต่าง ๆ เป็นต้น จากผลชี้วัดดังกล่าวประเทศไทยคงต้องนำกลับมาคิดให้หนักกว่าเดิมว่าทำไมถึงสูญเสียรายได้ไปกับเรื่องนี้มากกว่าประเทศที่อยู่ในโซนทวีปเดียวกัน

by photohome_uk

Logistics for trader/importer/exporter

ปัญหาเรื่องโลจิสติกส์ที่เจออย่างหนักจากที่ผ่านมาคือเรื่องของวิกฤตราคาน้ำมันที่มีราคาสูง และมีแนวโน้มสูงขึ้นอีกในอนาคต เรื่องของน้ำมันแพงนี้มาจากปัจจัยหลัก 3 อย่าง คือราคาเชื้อเพลิง อัตราการสิ้นเปลืองเชื้อเพลิง ปริมาณงาน หากปริมาณน้ำหนัก ระยะทาง จำนวนเที่ยวที่ขนส่งสินค้าอยู่ในเกณฑ์ที่เราคำนวณว่าคุ้มค่าที่สุดแล้ว  เราก็สามารถที่จะแก้ไขปัญหาเรื่องน้ำมันได้ส่วนหนึ่ง ส่วนปัญหาด้านอื่นนั้นเราจักต้องเตรียมรับมือกับการแก้ปัญหาที่จะต้องเผชิญต่อไปในอนาคตอันใกล้นี้ (บทความนี้มาจาก eThaiTrade.com)ไม่ว่าจะเป็นการหันไปหาพลังงานทางเลือกอื่นก็เป็นสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นในเร็ววันนี้ การปรับเครือข่ายการกระจายสินค้าก็เป็นอีกทางเลือกที่หลายประเทศจะมีการนำมาปรับปรุงครั้งใหญ่ นอกจากนี้ยังมีเรื่องของการเลือก outsource เพิ่มเข้ามา

การปรับเรื่องของซัพพลายเออร์ เพราะหากธุรกิจใดมีซัพพลายเออร์ที่ใกล้กับฐานการผลิตสินค้า ย่อมได้เปรียบกว่าคู่แข่งแน่นอน รัฐบาลจึงควรมีนโยบายศึกษาเกี่ยวกับระบบด้านการขนส่งทั้งระบบเอกเทศ การขนส่งที่สนับสนุนการขนส่งระบบอื่น และการปรับปรุงระบบศุลกากรให้รวดเร็วแบบ “หนึ่งวันทันใจ” การมีศูนย์รับและส่งสินค้าให้กระจายโดยรอบภูมิภาค การปรับฐานอัตราค่าถ่ายโอนข้อมูลทางธุรกิจในส่วนการสื่อสารโทรคมนาคม เป็นต้น เพื่อต้นทุนค่าโลจิสติกส์ของประเทศลดลง สร้างศักยภาพ สร้างมาตรฐานสู่ระดับสากลให้ทัดเทียมกับนานาประเทศได้มากขึ้น

อ่านตอนที่ 2